Ga jij ff in je kracht staan

Je moet in je kracht gaan staan. Zeggen ze. Helaas zeggen ze er meestal niet bij hoe je dat precies doet. Ik heb altijd een hekel gehad aan dit soort vage zinnen omdat ze zo fijn daadkrachtig klinken, maar weinig houvast geven als je wanhopig bent. Sterker nog: je krijgt het gevoel dat je iets niet doet, wat je eigenlijk wel zou moeten doen: Je moet gewoon in je kracht gaan staan. 

Zo’n simpel zinnetje roept zóveel vragen op. Wat is dan mijn kracht? (Klagen zal wel weer niet meetellen.) Hoe kom ik erachter wat mijn kracht is? Waar ben ik eigenlijk überhaupt goed in? 

Toen ik op mijn dieptepunt zat vroeg ik me ook af: wat zou ik graag willen? (Naast: van mijn paniekaanvallen af.) Er schoot een besef door me heen, een herinnering. Ik heb altijd, als kind al, willen schrijven en toneelspelen. Ik ben ook altijd een boekenwurm geweest en fantasie en grappen maken horen bij mij. Het maakt mijn leven mooier. Ik dacht ook meteen: ja, maar ik durf niet voor een groep mensen te staan. Ja, maar ik durf mijn teksten niet aan vreemden te laten lezen. Ja, maar ik kan dat niet. Ja, maar ik ben niet goed genoeg, ik durf dat allemaal niet. Ik stond duidelijk niet in mijn kracht. 

En dat is ook lastig. Als het niet goed met je gaat, als je bang bent en er zelf niet meer uitkomt, dan heb je therapie nodig. En hoewel je van therapie enorm kunt opknappen is het vervelend dat je steeds moet werken aan dingen die je moeilijk vindt. Er gaat veel aandacht naar wat niet lukt in je leven. Dat is natuurlijk nodig en logisch. Maar waar ik écht van opknapte was juist van dingen doen die ik wel leuk vond en waar ik de slappe lach van kreeg. Daar kreeg ik weer wat energie van, waardoor ik beter tegen mijn problemen was opgewassen. 

Zie het als een weegschaal met twee kanten: draagkracht tegenover draaglast. Als de last groot is – en die is heel groot als wordt belemmerd door angst, dwang of een depressie – moet je ervoor zorgen dat je kracht ook groot is. Anders slaat de weegschaal door. Hoe groter je last, hoe meer kracht je nodig hebt. Ik haalde mijn kracht (of noem het energie of plezier) uit afspreken met vriendinnen, uitgaan, naar het theater gaan, thuis rommelen en boeken lezen. En toen ik iets meer durfde te ondernemen ook uit zangles, pianoles en theatersport. En toen ik me daar echt op mijn plek bleek te voelen, nam ik acteerles en durfde ik auditie te doen voor de theateropleiding die ik de jaren erna volgde. En jij? Waar haal jij energie uit?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.